شکسته ایم چقدر از غرور آدم ها

و تحت سلطه ی قانون زور آدم ها

هنوز هم که هنوز است میتوان شک کرد

به عقل و منطق و فهم و شعور آدم ها

و یک جهان پر از ازدحام اجباری

و یک جهان که پر است از وفور آدم ها

نشسته روی دلم زخم های سنگینی

دوباره از برکات حضور آدم ها

فقط کم است زمین هم زبان دراز کند

بگوید از ته دل مرده شور آدم ها

عجیب نیست که تاریخ هم کلافه شود

ازین نگارش و ثبت و مرور آدم ها

شروع قصه ما سیب سرخ حوا بود

شروع قصه ی تلخ قصور آدم ها

هنوز هم به ریال و دقیقه و ساعت

چقدر طعمه می افتد به تور آدم ها

و ما هنوز به تعبیر عشق معلولیم

بیا گذر بکن از چشم کورآدم ها

دانیال موسوی