ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭ ﻋﺬﺍﺑﻢ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ . .
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺒﯽ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻋﺎﯼ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻭ ﮔﺮﻣﯽ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻠﻮﺕ ﻭ ﺳﺮﻣﺎﯼ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ
ﻣﻦ ﺁﻥ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯼ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻧﻢ
ﮐﻤﯽ ﺩﺭﺧﺖ ﻭ ﮐﻤﯽ ﺁﺷﯿﺎﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ
ﻏﺮﻭﺏ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻏﻢ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﻡ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺷﺎﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ
ﻧﺨﻮﺍﻩ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﺮﻓﺖ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ
ﺑﺒﺨﺶ ﺍﮔﺮ ﺳﺨﻨﺎﻧﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﮑﺪﺭ ﮐﺮﺩ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭ ﻋﺬﺍﺑﻢ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ . .
ﺟﻌﻔﺮ ﻣﻘﯿﻤﯿﺎﻥ

به علّت متعدد بودن شاعران و اشعار فرصت اخذ پروانه از شخص صاحب اثر نيست اگر دوست شاعري تمايل به وجود شعرشان در اين وبلاگ نداشتند مي توانند در قسمت كامنت ها به اطلاع بنده برسانند تا در سريعترين زمان حذف گردد اگرچه بر خلاف ميل باطني اينجانب باشد ... دوستان شاعر من بسيار بسيار براي بنده محترم و ارجمند هستند و حرف ايشان حجّت تمام درباره آثارشان است.