قدری بخند ، سایه ی غم از فضا بگیر

این شرم را رها کن و دست مرا بگیر

نامحرمم ؛ قبول گناهش به پای من ،

اندازه ی دو بوسه امان از خدا بگیر

آغوش از تب هیجان پر بکن ، و بعد

از پشت سر بیا و مرا بی هوا بگیر

دست خودت که نیست ، به هر شیوه دلبری

سر تا به پای عشوه ی خود را طلا بگیر

بی تو تمام دلخوشی ام شعر مانده است

این هم تمام دار و ندارم........بیا بگیر

یاسر شاهد خطیبی