مرد را یک لحظه طوفان تو ، ویران می کند

چهره ام را ، قطره های اشک ، پنهان می کند

رفـتنت آخر مرا با خاک ، یکسان می کند

پیـش هم بودیم و دردم کم نبود ، اما گلم

زندگی دور از تو دردم را دوچندان می کند

مرد با سختی و بدبختی به جایی می رسد !

مرد را یک لحظه طوفان تو ، ویران می کند

عقل می گوید که شب ها ؛ موقع خوابیدن است

آدمی را عشق ، شبگرد خیابان می کند

بس که قلبم پشت پا از درد دوری می خورد

سینه ام را دوری ات قالی کرمان می کند

کافرم حتی به این دنیای بی وجدان ، ولی

عشقت این زندیق را ، آخر مسلمان می کند

محسن نظری

آمدی ، توبه شکستم ، به گناه افتادم

 

 

مثل طفلی که به دست تو به راه افتادم
آمدی ، توبه شکستم ، به گناه افتادم

گرچه تقصیر کسی نیست ، اگر گم شده ام
من به دلخواه خودم ، داخل چاه افتادم

بخت ویران شده ام ، آینه ی عمر من است
دل شکستم ، که به این روز سیاه افتادم

همچو خورشیدی و من مانع تابیدن تو ،
سایه ای تیره که بر پیکر ماه افتادم

در خیالات محالم ، پــی بویـیدن تو
آنقدر ، یکٌه دویدم کــه به آه افتادم

اندکی دیگر از این خواب مشوٌش باقیست
می رسم ، حوصله کن ! تازه به راه افتادم



محسن نظری

تو مثل خورشیدی و من دور تو می گردم

 

 

بانو ! نمیخواهی که قلبت مال من باشد؟
چشمت برای لحظه ای دنبال من باشد؟

تو مثل خورشیدی و من دور تو می گردم ،
آری ! خدا میخواست ، این اقبال من باشد

دنیا پر از شاعر شد از فردای میلادت ،
حق می دهم دنیا پر از امثال من باشد

با خواجه حافظ ، فال می گیرم ، ... پر از بغضم
یعنی نباید اسم تو ، در فال من باشد؟

آهوی تک خالی که هر کس عاشقش می شد ،
شاید مقدر نیست ، در چنگال من باشد

این بار ، دیگر ، دام در راهت می اندازم ،
عشق تو "باید" طالع امسال من باشد



محسن نظری

می گردم و دستم پی یک تکه طناب است

 

مانند غـریـقی کــه پر از وحـشت آب است ،
می گردم و دستم پی یک تکه طناب است

دلتنگی و تنـهایی و انـدوه و صـبوری
این عاقبت تیره ی یک عاشق ناب است

آن مرد پر از شور و غزل ، بعد تو جان داد
این آدم کوکی ، جسدی پشت نقاب است

یا مشکل ارســال پیام ، از دل مــا بود
یا منبــع گیــرنده ی قلـب تو خراب است

زایـیــده ی دردیـم و به بار آمـده ی عشق
در مکتب ما ، عشق فقط ، حرف حساب است

یک جمله بگو دلبرکم ! ... حرف دلت چیست ؟
عاشق شده این شاعر و ... دنبال جواب است


محسن نظری