ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﻦ، ﺗﺎ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﻢ!!!!!!
ﻣﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺍﻡ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ، ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮﻃﻮﺑﻢ
ﺗﺎﺯﻩ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ، ﺑﯿﻦ ﻏﻢ ﻫﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﻣﺤﺒﻮﺑﻢ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﻦ، ﺗﺎ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﻢ
ﺗﺎ ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻗﺪﻡ ﺑﺰﻧﯿﻢ، ﮐﻮﭼﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯼ ﻣﻄﻠﻮﺑﻢ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺳﻬﻤﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﯾﻢ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ، ﺑﺎﺭ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﻫﺮﺩﻭﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻋﺸﻖ ﻏﺎﯾﺒﯽ ﻭ، ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﺭﺩ ﻣﻨﺴﻮﺑﻢ
ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ، ﺗﺎ ﮐﻤﯽ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻢ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺩﺭﺁﻣﯿﺰﻡ، ﭘﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩﻫﺎﯼ ﻣﮑﺘﻮﺑم
ﺍﺑﺮﻭﺑﺎﺭﺍﻥ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﺳﺖ، ﺍﺷﮏ ﻣﻦ ﻧﻪ! ﺍﮔﺮ ﻏﺰﻝ ﺧﯿﺲ ﺍﺳﺖ
ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺳﺮﻭﺩﻣﺖ ﺩﯾﺸﺐ،ﺧﻮﺏ ﻣﻦ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺵ ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ
ﻓﮑﺮ ﻣﻦ ﺭﺍ ﻧﮑﻦ ﺑﺮﻭ ﺭﺩ ﺷﻮ، ﺍﻣﺮ ﮐﻦ ﺑﺎﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻢ
ﻓﮑﺮ ﯾﮏ ﻓﺮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻢ ﺷﺎﯾﺪ .... ، ﺳﺮﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﮑﻮﺑﻢ
ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺗﯿﺮ ﺭﺍ ﺭﻫﺎﯾﺶ ﮐﻦ، ﺗﺎ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻏﺰﻝ ﺑﺎﺷﯽ
ﺩﺭ ﻏﺰﻝ ﻗﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻫﺮ ﺷﺐ، ﺩﺭ ﻏﺰﻝ ﺑﯿﺖ ﺑﯿﺖ ﻣﺼﻠﻮﺑﻢ
ﺳﯿﺪ ﻣﻬﺪﯼ ﺍﺑﻮﻟﻘﺎﺳﻤﯽ
+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم تیر ۱۳۹۲ ساعت 22:11 توسط ميلاد افصح
|
به علّت متعدد بودن شاعران و اشعار فرصت اخذ پروانه از شخص صاحب اثر نيست اگر دوست شاعري تمايل به وجود شعرشان در اين وبلاگ نداشتند مي توانند در قسمت كامنت ها به اطلاع بنده برسانند تا در سريعترين زمان حذف گردد اگرچه بر خلاف ميل باطني اينجانب باشد ... دوستان شاعر من بسيار بسيار براي بنده محترم و ارجمند هستند و حرف ايشان حجّت تمام درباره آثارشان است.